plenitude

< lat plenitūdĭne
Pliral: plenitudes
  1. s f Calidade de pleno.
  2. s f Estado ou situación de maior intensidade de algo.
  3. plenitude dos tempos Fase en que o Novo Testamento sitúa a encarnación do fillo de Deus.

Citas

  • Está na plenitude da súa vida

Palabras vecinas