piafar

< fr piaffer
  1. v i Golpear o chan o cabalo, subindo e baixando as patas dianteiras.
Verbo: piafar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafo

piafas

piafa

piafamos

piafades

piafan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafaba

piafabas

piafaba

piafabamos

piafabades

piafaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafei

piafaches

piafou

piafamos

piafastes

piafaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafara

piafaras

piafara

piafaramos

piafarades

piafaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafarei

piafarás

piafará

piafaremos

piafaredes

piafarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafaría

piafarías

piafaría

piafariamos

piafariades

piafarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafe

piafes

piafe

piafemos

piafedes

piafen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafase

piafases

piafase

piafasemos

piafasedes

piafasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafar

piafares

piafar

piafarmos

piafardes

piafaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

piafa

-

-

piafade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

piafar

piafares

piafar

piafarmos

piafardes

piafaren

Gerundio

piafando

Participio

piafado

piafada

piafados

piafadas