peritar

< perito
  1. v t Xulgar unha cousa en calidade de perito.
Verbo: peritar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perito

peritas

perita

peritamos

peritades

peritan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritaba

peritabas

peritaba

peritabamos

peritabades

peritaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritei

peritaches

peritou

peritamos

peritastes

peritaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritara

peritaras

peritara

peritaramos

peritarades

peritaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritarei

peritarás

peritará

peritaremos

peritaredes

peritarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritaría

peritarías

peritaría

peritariamos

peritariades

peritarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perite

perites

perite

peritemos

peritedes

periten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritase

peritases

peritase

peritasemos

peritasedes

peritasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritar

peritares

peritar

peritarmos

peritardes

peritaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

perita

-

-

peritade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

peritar

peritares

peritar

peritarmos

peritardes

peritaren

Gerundio

peritando

Participio

peritado

peritada

peritados

peritadas