perieco

< gr περίοκος

Pliral: periecos

s m HIST Cidadán da antiga Esparta, Creta e Élide, que, destinado por razóns estratéxicas á periferia dun territorio, conseguiu unha posición particular de dependencia respecto aos outros cidadáns, aos que era, ao principio, igual.

Palabras vecinas

peridotita peridoto perídromo perieco periferia periférico -ca perífise