perfeccionar

< perfección
  1. v t Mellorar unha cousa, achegándoa tanto como sexa posible á perfección.
  2. v pron olverse mellor alguén ou algo.

Citas

  • Adestrou moito ata perfeccionarse
  • Perfeccionou o invento antes de patentalo, Foi a París para perfeccionar o francés
Verbo: perfeccionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfecciono

perfeccionas

perfecciona

perfeccionamos

perfeccionades

perfeccionan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionaba

perfeccionabas

perfeccionaba

perfeccionabamos

perfeccionabades

perfeccionaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionei

perfeccionaches

perfeccionou

perfeccionamos

perfeccionastes

perfeccionaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionara

perfeccionaras

perfeccionara

perfeccionaramos

perfeccionarades

perfeccionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionarei

perfeccionarás

perfeccionará

perfeccionaremos

perfeccionaredes

perfeccionarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionaría

perfeccionarías

perfeccionaría

perfeccionariamos

perfeccionariades

perfeccionarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccione

perfecciones

perfeccione

perfeccionemos

perfeccionedes

perfeccionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionase

perfeccionases

perfeccionase

perfeccionasemos

perfeccionasedes

perfeccionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionar

perfeccionares

perfeccionar

perfeccionarmos

perfeccionardes

perfeccionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

perfecciona

-

-

perfeccionade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perfeccionar

perfeccionares

perfeccionar

perfeccionarmos

perfeccionardes

perfeccionaren

Gerundio

perfeccionando

Participio

perfeccionado

perfeccionada

perfeccionados

perfeccionadas