patronear

< patrón
  1. v t Comandar unha embarcación.
  2. v t Facer de patrón dunha nave.
Verbo: patronear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patroneo

patroneas

patronea

patroneamos

patroneades

patronean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patroneaba

patroneabas

patroneaba

patroneabamos

patroneabades

patroneaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patroneei

patroneaches

patroneou

patroneamos

patroneastes

patronearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patroneara

patronearas

patroneara

patronearamos

patronearades

patronearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronearei

patronearás

patroneará

patronearemos

patronearedes

patronearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronearía

patronearías

patronearía

patroneariamos

patroneariades

patronearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronee

patronees

patronee

patroneemos

patroneedes

patroneen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronease

patroneases

patronease

patroneasemos

patroneasedes

patroneasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronear

patroneares

patronear

patronearmos

patroneardes

patronearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

patronea

-

-

patroneade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

patronear

patroneares

patronear

patronearmos

patroneardes

patronearen

Gerundio

patroneando

Participio

patroneado

patroneada

patroneados

patroneadas