parchear

< parche
  1. v t Poñer parches a unha cousa.
  2. v t Aplicar medidas provisionais ou solucionar de maneira non definitiva.

Citas

  • Non se pode parchear o asunto, hai que buscar outra solución
  • Parcheou a pelota para poder xogar con ela
Verbo: parchear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parcheo

parcheas

parchea

parcheamos

parcheades

parchean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parcheaba

parcheabas

parcheaba

parcheabamos

parcheabades

parcheaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parcheei

parcheaches

parcheou

parcheamos

parcheastes

parchearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parcheara

parchearas

parcheara

parchearamos

parchearades

parchearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchearei

parchearás

parcheará

parchearemos

parchearedes

parchearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchearía

parchearías

parchearía

parcheariamos

parcheariades

parchearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchee

parchees

parchee

parcheemos

parcheedes

parcheen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchease

parcheases

parchease

parcheasemos

parcheasedes

parcheasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchear

parcheares

parchear

parchearmos

parcheardes

parchearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

parchea

-

-

parcheade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parchear

parcheares

parchear

parchearmos

parcheardes

parchearen

Gerundio

parcheando

Participio

parcheado

parcheada

parcheados

parcheadas