parapetar

< parapeto
  1. v t Resgardar cun parapeto ou con parapetos. Tm v pron.
  2. v pron Escusarse para facer unha determinada cousa.

Citas

  • Os sacos de area parapetan os soldados, Parapetaron a zona para que non entrasen as tropas
  • Parapetouse detrás do valado para protexerse das pedradas
Verbo: parapetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapeto

parapetas

parapeta

parapetamos

parapetades

parapetan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetaba

parapetabas

parapetaba

parapetabamos

parapetabades

parapetaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetei

parapetaches

parapetou

parapetamos

parapetastes

parapetaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetara

parapetaras

parapetara

parapetaramos

parapetarades

parapetaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetarei

parapetarás

parapetará

parapetaremos

parapetaredes

parapetarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetaría

parapetarías

parapetaría

parapetariamos

parapetariades

parapetarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapete

parapetes

parapete

parapetemos

parapetedes

parapeten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetase

parapetases

parapetase

parapetasemos

parapetasedes

parapetasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetar

parapetares

parapetar

parapetarmos

parapetardes

parapetaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

parapeta

-

-

parapetade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parapetar

parapetares

parapetar

parapetarmos

parapetardes

parapetaren

Gerundio

parapetando

Participio

parapetado

parapetada

parapetados

parapetadas