parangonar

< ital paragonare gr παρακονάω ‘aguzar’
  1. v t Facer comparación dunha cousa con outra.
  2. v t GRÁF Combinar nunha mesma liña tipos de corpos diferentes.

Palabras vecinas

Verbo: parangonar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangono

parangonas

parangona

parangonamos

parangonades

parangonan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonaba

parangonabas

parangonaba

parangonabamos

parangonabades

parangonaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonei

parangonaches

parangonou

parangonamos

parangonastes

parangonaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonara

parangonaras

parangonara

parangonaramos

parangonarades

parangonaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonarei

parangonarás

parangonará

parangonaremos

parangonaredes

parangonarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonaría

parangonarías

parangonaría

parangonariamos

parangonariades

parangonarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangone

parangones

parangone

parangonemos

parangonedes

parangonen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonase

parangonases

parangonase

parangonasemos

parangonasedes

parangonasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonar

parangonares

parangonar

parangonarmos

parangonardes

parangonaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

parangona

-

-

parangonade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parangonar

parangonares

parangonar

parangonarmos

parangonardes

parangonaren

Gerundio

parangonando

Participio

parangonado

parangonada

parangonados

parangonadas