paralizar

< fr paralyser
  1. v t Ocasionar parálise a algo ou a alguén.
  2. v t Parar a actividade ou o movemento de algo ou alguén. Tm v pron.
  3. v pron Perder algo ou alguén o movemento.

Citas

  • A vida do país paralizouse debido aos graves disturbios
  • Esa enfermidade primeiro paralizoulle as pernas e agora os brazos
  • O apagón de onte paralizou toda a cidade, Paralizaron a investigación por falta de financiamento, Aquel acontecemento paralizou a súa vida
Verbo: paralizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizo

paralizas

paraliza

paralizamos

paralizades

paralizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizaba

paralizabas

paralizaba

paralizabamos

paralizabades

paralizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralicei

paralizaches

paralizou

paralizamos

paralizastes

paralizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizara

paralizaras

paralizara

paralizaramos

paralizarades

paralizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizarei

paralizarás

paralizará

paralizaremos

paralizaredes

paralizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizaría

paralizarías

paralizaría

paralizariamos

paralizariades

paralizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralice

paralices

paralice

paralicemos

paralicedes

paralicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizase

paralizases

paralizase

paralizasemos

paralizasedes

paralizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizar

paralizares

paralizar

paralizarmos

paralizardes

paralizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

paraliza

-

-

paralizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paralizar

paralizares

paralizar

paralizarmos

paralizardes

paralizaren

Gerundio

paralizando

Participio

paralizado

paralizada

paralizados

paralizadas