pandote

< pandar
Pliral: pandotes
  1. s m Persoa que leva a culpa do que os demais fan mal.
  2. s m Persoa que non ten temperamento e aguanta burlas e traballos ata o abuso.
  3. s m Peón que recibe os golpes dos demais no xogo do peón.
  4. s m Persoa que se agacha para que salten por riba dela as outras no xogo da panda.

Frases hechas

  • Caerlle/Tocarlle o pandote. Tocarlle a algu
  • Cargar co pandote. Cargar en exclusiva coas culpas de algo.

Palabras vecinas