pampa

< quechua pampa ‘planicie, chaira’
Pliral: pampas
  1. s f BOT/XEOG Tipo de vexetación esteparia propia de Arxentina centrooriental, que se caracteriza pola ausencia de árbores e pola abundancia das poáceas e doutras herbáceas, como as asteráceas, as ciperáceas, as amarilidáceas e as papilionáceas.