outonar

< lat autumnāre
  1. v i Sementar no outono.
  2. v i Agromar a herba no outono.
  3. v i Madurar tarde un froito ou unha froita.

Palabras vecinas

Verbo: outonar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outono

outonas

outona

outonamos

outonades

outonan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonaba

outonabas

outonaba

outonabamos

outonabades

outonaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonei

outonaches

outonou

outonamos

outonastes

outonaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonara

outonaras

outonara

outonaramos

outonarades

outonaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonarei

outonarás

outonará

outonaremos

outonaredes

outonarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonaría

outonarías

outonaría

outonariamos

outonariades

outonarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outone

outones

outone

outonemos

outonedes

outonen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonase

outonases

outonase

outonasemos

outonasedes

outonasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonar

outonares

outonar

outonarmos

outonardes

outonaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

outona

-

-

outonade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outonar

outonares

outonar

outonarmos

outonardes

outonaren

Gerundio

outonando

Participio

outonado

outonada

outonados

outonadas