outear

  1. v i Amosar desasosego un animal.
  2. v i Deambular dun sitio para outro.

Palabras vecinas

Verbo: outear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outeo

outeas

outea

outeamos

outeades

outean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outeaba

outeabas

outeaba

outeabamos

outeabades

outeaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outeei

outeaches

outeou

outeamos

outeastes

outearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outeara

outearas

outeara

outearamos

outearades

outearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outearei

outearás

outeará

outearemos

outearedes

outearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outearía

outearías

outearía

outeariamos

outeariades

outearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outee

outees

outee

outeemos

outeedes

outeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outease

outeases

outease

outeasemos

outeasedes

outeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outear

outeares

outear

outearmos

outeardes

outearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

outea

-

-

outeade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outear

outeares

outear

outearmos

outeardes

outearen

Gerundio

outeando

Participio

outeado

outeada

outeados

outeadas