ordinario -ria

< lat ordinarĭu
Pliral: ordinarios Masculino: ordinario Masculino plural: ordinarios Femenino: ordinaria Femenino plural: ordinarias
  1. adx Que segue a orde establecida ou acostumada.
  2. adx Que é de pouca calidade.
  3. adx Que non ten educación. Tm s.
    1. adx DER Aplícase ao xuízo que se acomoda ás disposicións procesuais xerais ou para o que non está establecido un procedemento especial.
    2. adx RELIX Aplícase ao antigo libro orientador na maneira de celebrar a misa e o oficio, que indicaba por orde cada fórmula litúrxica.
    3. ordinario da misa RELIX Sucesión dos textos invariables da misa.
    4. ordinario do oficio RELIX Parte invariable do oficio divino.
  5. adx DER/RELIX Aplícase ao poder de xurisdición vinculado a un oficio eclesiástico e que se posúe en virtude do oficio recibido.
  6. s m DER/RELIX Xerarquía eclesiástica que posúe o poder ordinario, formado polo papa, os bispos residenciais, os abades nullius, os administradores, os vicarios e prefectos apostólicos e os superiores maiores das ordes relixiosas clericais exentas.
  7. s m HIST/DER Xuíz ordinario.

Sinónimos

Citas

  • É unha vaixela moi ordinaria para regalarlle polo aniversario
  • Era tan ordinario que sempre quedaba mal coa xente
  • Foi unha asemblea ordinaria para valorar os resultados
  • Non quere ir á feira porque lle parece moi ordinario
  • Tiña un comportamento moi ordinario

Frases hechas

  • Correo ordinario. Correo que se efect
  • De ordinario. loc adv Segundo a orde acostumada, polo xeral.

Palabras vecinas