orar

< lat orāre
  1. v i Facer oración a Deus.
  2. v i Falar en público.

Sinónimos

Citas

  • Ela orou por toda a familia para que tivesen unha boa viaxe
  • No mitin de onte oraron o alcalde e máis o cura
Verbo: orar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oro

oras

ora

oramos

orades

oran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oraba

orabas

oraba

orabamos

orabades

oraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orei

oraches

orou

oramos

orastes

oraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orara

oraras

orara

oraramos

orarades

oraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orarei

orarás

orará

oraremos

oraredes

orarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oraría

orarías

oraría

orariamos

orariades

orarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ore

ores

ore

oremos

oredes

oren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orase

orases

orase

orasemos

orasedes

orasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orar

orares

orar

orarmos

orardes

oraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ora

-

-

orade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orar

orares

orar

orarmos

orardes

oraren

Gerundio

orando

Participio

orado

orada

orados

oradas