orante

< orar
Pliral: orantes
  1. adx Que ora. Tm s, referido a persoa.
  2. s ARTE
    1. Representación dunha figura humana cos brazos estendidos, en actitude de pregaria, frecuente na arte paleocristiá.
    2. Efixie dun defunto axeonllado sobre a fosa sepulcral, coas mans xuntas, frecuente nas sepulturas medievais e renacentistas.