oír

< lat audīre
  1. v t Percibir polo sentido do oído. Tm abs.
  2. v t Prestar atención ao que se di.
  3. v t Acoller favorablemente unha petición ou consello.

Sinónimos

Citas

  • Non oíu o timbre porque había moito balbordo na casa, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Os xordos non oen
  • Óeme o que che quero contar, que é moi importante para o teu traballo
  • Oíron a miña idea e decidiron ir de vacacións a Tenerife
  • Teño que marchar cedo que quero oír misa

Palabras vecinas

Verbo: oír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oio

oes

oe

oímos

oídes

oen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oía

oías

oía

oïamos

oïades

oían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oín

oíches

oíu

oímos

oístes

oíron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oíra

oíras

oíra

oiramos

oirades

oíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oirei

oirás

oirá

oiremos

oiredes

oirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oiría

oirías

oiría

oiriamos

oiriades

oirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oia

oias

oia

oiamos

oiades

oian

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oíse

oíses

oíse

oisemos

oisedes

oísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oír

oíres

oír

oírmos

oírdes

oíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

oe

-

-

oíde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

oír

oíres

oír

oírmos

oírdes

oíren

Gerundio

oíndo

Participio

oído

oída

oídos

oídas