obstar

  1. v i Constituír un obstáculo para a realización de algo.
Verbo: obstar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obsto

obstas

obsta

obstamos

obstades

obstan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstaba

obstabas

obstaba

obstabamos

obstabades

obstaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstei

obstaches

obstou

obstamos

obstastes

obstaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstara

obstaras

obstara

obstaramos

obstarades

obstaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstarei

obstarás

obstará

obstaremos

obstaredes

obstarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstaría

obstarías

obstaría

obstariamos

obstariades

obstarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obste

obstes

obste

obstemos

obstedes

obsten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstase

obstases

obstase

obstasemos

obstasedes

obstasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstar

obstares

obstar

obstarmos

obstardes

obstaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

obsta

-

-

obstade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstar

obstares

obstar

obstarmos

obstardes

obstaren

Gerundio

obstando

Participio

obstado

obstada

obstados

obstadas