aburrir

< lat abhorrēre lat ab- ‘intensidade’ + horrēre ‘ter aversión a algo, sentir horror’
  1. v t Causar tedio a alguén.
  2. v t Ter ou coller aversión por algo ou alguén.
  3. v pron Sentirse aburrido.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A poesía abúrreo moitísimo, prefire as novelas
  • A xente está tan desmotivada que na actualidade xa a aburre a inxustiza e a falla de interese por non buscar solucións aos problemas
  • Hoxe a xente aburriuse no fútbol
Verbo: aburrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburro

aburres

aburre

aburrimos

aburrides

aburren

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburría

aburrías

aburría

aburriamos

aburriades

aburrían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrín

aburriches

aburriu

aburrimos

aburristes

aburriron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrira

aburriras

aburrira

aburriramos

aburrirades

aburriran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrirei

aburrirás

aburrirá

aburriremos

aburriredes

aburrirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburriría

aburrirías

aburriría

aburririamos

aburririades

aburrirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburra

aburras

aburra

aburramos

aburrades

aburran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrise

aburrises

aburrise

aburrisemos

aburrisedes

aburrisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrir

aburrires

aburrir

aburrirmos

aburrirdes

aburriren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aburre

-

-

aburride

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aburrir

aburrires

aburrir

aburrirmos

aburrirdes

aburriren

Gerundio

aburrindo

Participio

aburrido

aburrida

aburridos

aburridas