obnunciación

< lat obnuntiatĭōne

Pliral: obnunciacións

s f HIST Facultade recoñecida aos cónsules e aos pretores, na Antiga Roma e durante a República, para opoñerse á convocatoria dos comicios despois de ser anunciados fenómenos atmosféricos contrarios.

Palabras vecinas

oblongo -ga obnubilación obnubilar obnunciación obodrita óboe oboísta