nortear

< norte
  1. v i Tomar rumbo cara ao norte unha embarcación.
  2. v i Soprar o vento do norte.
Verbo: nortear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

norteo

norteas

nortea

norteamos

norteades

nortean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

norteaba

norteabas

norteaba

norteabamos

norteabades

norteaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

norteei

norteaches

norteou

norteamos

norteastes

nortearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

norteara

nortearas

norteara

nortearamos

nortearades

nortearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortearei

nortearás

norteará

nortearemos

nortearedes

nortearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortearía

nortearías

nortearía

norteariamos

norteariades

nortearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortee

nortees

nortee

norteemos

norteedes

norteen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortease

norteases

nortease

norteasemos

norteasedes

norteasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortear

norteares

nortear

nortearmos

norteardes

nortearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

nortea

-

-

norteade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

nortear

norteares

nortear

nortearmos

norteardes

nortearen

Gerundio

norteando

Participio

norteado

norteada

norteados

norteadas