naufragar

< lat naufragāre
  1. v i
    1. Afundirse unha embarcación por un accidente marítimo.
    2. Sufrir alguén o afundimento do barco en que vai.
  2. v i
    1. Fracasar unha empresa ou negocio.
    2. Fracasar alguén nalgunha empresa ou negocio.

Sinónimos

Citas

  • A lancha naufragou no medio do río
  • Naufragaron fronte ás costas de Irlanda
  • Naufragaron no seu intento de investir en bolsa
Verbo: naufragar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufrago

naufragas

naufraga

naufragamos

naufragades

naufragan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragaba

naufragabas

naufragaba

naufragabamos

naufragabades

naufragaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufraguei

naufragaches

naufragou

naufragamos

naufragastes

naufragaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragara

naufragaras

naufragara

naufragaramos

naufragarades

naufragaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragarei

naufragarás

naufragará

naufragaremos

naufragaredes

naufragarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragaría

naufragarías

naufragaría

naufragariamos

naufragariades

naufragarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufrague

naufragues

naufrague

naufraguemos

naufraguedes

naufraguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragase

naufragases

naufragase

naufragasemos

naufragasedes

naufragasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragar

naufragares

naufragar

naufragarmos

naufragardes

naufragaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

naufraga

-

-

naufragade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

naufragar

naufragares

naufragar

naufragarmos

naufragardes

naufragaren

Gerundio

naufragando

Participio

naufragado

naufragada

naufragados

naufragadas