mundo

< lat mundu
Pliral: mundos
  1. s m Conxunto que engloba os seres e as cousas, en contraposición ao divino.
  2. s m Planeta Terra.
  3. s m Lugar onde se desenvolve a vida e as súas actividades.
  4. s m Territorio ou ambiente que resulta estraño.
  5. s m Conxunto de todos os homes que conforman o xénero humano.
  6. s m Parte da sociedade humana caracterizada por algunha calidade común a todos eses individuos.
  7. s m Experiencia que adquire unha persoa ao tratar co resto dos individuos.
  8. s m RELIX
    1. Aquilo que concerne aos intereses terreais, en oposición ás cousas do espírito.
    2. Un dos tres inimigos da alma segundo o catecismo tradicional, entendido como a representación das delicias e as vaidades terreais.
  9. primeiro mundo ECON Conxunto de países de desenvolvemento económico elevado.
  10. terceiro mundo ECON Conxunto de países subdesenvolvidos.
  11. vello mundo XEOG/HIST Conxunto dos territorios coñecidos antes do descubrimento de América, formado por Europa, Asia e parte de África.

Sinónimos

Confrontaciones

Frases hechas

  • Ter/De mundo. Ser moi experimentado. Ex:
  • Un mundo de. Moit

Refranes

  • Canto o mundo traballa e procura, todo é loucura.
  • Deixémo-Io mundo como está, que el se gobernará.
  • Deus e o mundo non poden andar xuntos.
  • Este mundo aquí ha quedar e nós habémonos de ir.
  • Este mundo aquí ha quedar, porque ninguén o ha levar.
  • Este mundo é redondo e quen non o sabe andar ten leria abondo.
  • Este mundo é un bandallo; chove nel coma fóra.
  • Este mundo é un fandango e o que non o baila é un parvo/un tolo.
  • Este mundo é unha gaiola de loucos: uns por moito e outros por pouco.
  • Mundo malo, mellor para deixalo que para cobizalo.
  • Neste mundo fondo hai bágoas e choros abondo.
  • Neste mundo redondo, o que non sabe nadar vai ao fondo.
  • O mundo darache o pago, que para iso é bo pagador.
  • O mundo e o pecado non dan bo bocado.
  • Quen no mundo ña, camiña sen guía.
  • Uns por terra e outros por mar, o mundo anda a trafegar.