mourear

< mouro
  1. v i Poñer negra unha parte do corpo por mor dun golpe.
  2. v i Tornar de cor escura.

Citas

  • Caeu ao chan e moureoulle o xeonllo
  • O froito moureou ao sol
Verbo: mourear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moureo

moureas

mourea

moureamos

moureades

mourean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moureaba

moureabas

moureaba

moureabamos

moureabades

moureaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moureei

moureaches

moureou

moureamos

moureastes

mourearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moureara

mourearas

moureara

mourearamos

mourearades

mourearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mourearei

mourearás

moureará

mourearemos

mourearedes

mourearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mourearía

mourearías

mourearía

moureariamos

moureariades

mourearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mouree

mourees

mouree

moureemos

moureedes

moureen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mourease

moureases

mourease

moureasemos

moureasedes

moureasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mourear

moureares

mourear

mourearmos

moureardes

mourearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mourea

-

-

moureade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mourear

moureares

mourear

mourearmos

moureardes

mourearen

Gerundio

moureando

Participio

moureado

moureada

moureados

moureadas