morteiro

< lat mortarĭu
Pliral: morteiros
    1. s m Recipiente que se utiliza para machucar certas substancias.
    2. morteiro de percusión CONSTR Tubo de aceiro, montado verticalmente sobre un pé, ao que se lle axusta un cilindro do mesmo material.
  1. s m BÉL Boca de fogo que lanza proxectís con grandes ángulos de elevación.
  2. s m CONSTR Mestura de cemento ou cal con area e auga que se utiliza na construción.