monopatín

< mono- + patín

Pliral: monopatíns

s m Prancha, xeralmente de madeira ou fibra sintética, montada sobre catro rodas con suspensión, que se emprega para patinar.

Palabras vecinas

mononuclear mononucleose mononucleótido monopatín monopétalo -la monoplacóforo -ra monoplano