monodia

< lat tardío monodĭa gr μον©δία
Pliral: monodias
  1. s f LIT Monólogo que era cantado en metro lírico por un personaxe, que interrompía o diálogo, na literatura grega antiga.
  2. s f MÚS Canto a unha soa voz, o propio do canto plano, da música trobadoresca ou dos cantos tradicionais.

Palabras vecinas