mitigar

< lat mitigare
  1. v t Diminuír a intensidade de algo, especialmente daquilo que molesta. Ex: O médico mitigoulle a dor cun novo tratamento.

Citas

  • O médico mitigoulle a dor cun novo tratamento.
Verbo: mitigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigo

mitigas

mitiga

mitigamos

mitigades

mitigan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigaba

mitigabas

mitigaba

mitigabamos

mitigabades

mitigaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitiguei

mitigaches

mitigou

mitigamos

mitigastes

mitigaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigara

mitigaras

mitigara

mitigaramos

mitigarades

mitigaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigarei

mitigarás

mitigará

mitigaremos

mitigaredes

mitigarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigaría

mitigarías

mitigaría

mitigariamos

mitigariades

mitigarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigue

mitigues

mitigue

mitiguemos

mitiguedes

mitiguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigase

mitigases

mitigase

mitigasemos

mitigasedes

mitigasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigar

mitigares

mitigar

mitigarmos

mitigardes

mitigaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mitiga

-

-

mitigade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mitigar

mitigares

mitigar

mitigarmos

mitigardes

mitigaren

Gerundio

mitigando

Participio

mitigado

mitigada

mitigados

mitigadas