minutar

< minuta
  1. v t Facer unha minuta.
  2. v t Pasar a cobrar unha minuta.

Citas

  • Mañá minutamos o contrato de arrendamento e a semana que vén asinámolo diante do notario
  • O dentista minuta ben o seu traballo, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Defendín ao acusado e minutei, ese é o meu traballo
Verbo: minutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minuto

minutas

minuta

minutamos

minutades

minutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutaba

minutabas

minutaba

minutabamos

minutabades

minutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutei

minutaches

minutou

minutamos

minutastes

minutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutara

minutaras

minutara

minutaramos

minutarades

minutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutarei

minutarás

minutará

minutaremos

minutaredes

minutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutaría

minutarías

minutaría

minutariamos

minutariades

minutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minute

minutes

minute

minutemos

minutedes

minuten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutase

minutases

minutase

minutasemos

minutasedes

minutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutar

minutares

minutar

minutarmos

minutardes

minutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

minuta

-

-

minutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

minutar

minutares

minutar

minutarmos

minutardes

minutaren

Gerundio

minutando

Participio

minutado

minutada

minutados

minutadas