milagre

< lat miracŭlu
Pliral: milagres
  1. s m RELIX Fenómeno extraordinario que non se pode explicar por causas naturais, senón que ten como orixe inmediata a divindade.
  2. s m Cousa extraordinaria que sucede en contra do esperado.

Citas

  • Foi un milagre que conseguise o emprego co seu currículo

Frases hechas

  • Bo milagre! Expresa que algo non sorprende.
  • Facer milagres. Realizar algo con escasos medios.
  • De milagre Contra todo progn
  • Un milagre de. Unha gran cantidade de algo.

Palabras vecinas