miar

  1. v i miañar.
Verbo: miar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mío

mías

mía

miamos

miades

mían

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miaba

miabas

miaba

miabamos

miabades

miaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miei

miaches

miou

miamos

miastes

miaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miara

miaras

miara

miaramos

miarades

miaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miarei

miarás

miará

miaremos

miaredes

miarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miaría

miarías

miaría

miariamos

miariades

miarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

míe

míes

míe

miemos

miedes

míen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miase

miases

miase

miasemos

miasedes

miasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miar

miares

miar

miarmos

miardes

miaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mía

-

-

miade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

miar

miares

miar

miarmos

miardes

miaren

Gerundio

miando

Participio

miado

miada

miados

miadas