metacentro

< meta- + centro

Pliral: metacentros

s m FÍS/CONSTR Punto en que a vertical que pasa polo centro de presión dun corpo simétrico que aboia en desequilibrio, corta o eixe que correspondía ao centro de gravidade e ao centro de presión cando o corpo estaba en equilibrio.

Palabras vecinas

metacarpiano -na metacarpo metacéntrico -ca metacentro metacercaria metacrilato metacrílico