mestre -tra

< lat magistru
Masculino: mestre Masculino plural: mestres Femenino: mestra Femenino plural: mestras
  1. s Persoa que, con título oficial, exerce o ensino primario, anterior ao secundario ou bacharelato.
  2. s Persoa que ensina unha ciencia, arte ou oficio a alguén.
  3. s Persoa de gran sabedoría ou habilidade nunha ciencia ou arte.
    1. s Título dado a certas xerarquías.
    2. s BÉL Superior dunha orde militar.
    3. s MAR Persoa que manda nunha embarcación.
    4. mestre de campo BÉL Oficial maior dun terzo ou rexemento.
    1. s RELIX Nome dado no Antigo Testamento a Xesús Cristo polos seus discípulos.
    2. s RELIX Título que recibían os eclesiásticos que obtiñan o grao supremo nas facultades de filosofía, teoloxía ou dereito.
    3. s HIST Grao superior dos gremios durante os ss XIII-XIX.
    4. mestre de novizos RELIX Persoa que dirixe e ensina aos novizos dunha comunidade relixiosa.
  6. adx Que posúe unha calidade especial ou principal sobre os seus semellantes.
  7. mestre de obras CONSTR Profesional que, baixo a dirección dun arquitecto, dirixe os obreiros e as manobras.
  8. mestre en artes ARTE Grao académico polo que se obtiña, despois dun exame previo, o bacharelato en artes ou a licenciatura en artes, para poder dedicarse á ensinanza ou ingresar en facultades superiores.
  9. obra mestra ARTE Obra perfecta ou de gran mérito entre as da súa clase.

Citas

  • A editorial sacou ao mercado a tradución de obras mestras da literatura inglesa e francesa
  • A viga mestra acabou cedendo por mor da humidade
  • Era un verdadeiro mestre na arte do engano
  • Foi mestra de escola durante trinta anos
  • O mellor mestre que tivo foi a vida e as miserias que pasou
  • O mestre de clases particulares non veu esta semana
  • Temos que estudar os grandes mestres da pintura

Refranes

  • Cada mestriño ten o seu libriño.
  • Costumes de malos mestres sacan fillos entrebertes e rebertes.

Palabras vecinas