mesalianismo

< sirio mě ṣ allīm ‘os que choran’
Pliral: mesalianismos
  1. s m RELIX Movemento e doutrina pietista cristiá que se espallou a mediados do s IV por Siria, Asia Menor e Exipto. Ensinaba que, polo pecado de Adán, cada home ten un demo unido á ánima que non se expulsa polo bautismo, senón pola pregaria.

Palabras vecinas