meditar

< lat meditāri
  1. v t Pensar con profunda atención en algo ou alguén.
  2. v i Reflexionar sobre algo.

Citas

  • Meditamos as propostas que nos fixo
  • Meditamos sobre este problema, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Meditou e logo deu unha resposta
Verbo: meditar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medito

meditas

medita

meditamos

meditades

meditan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditaba

meditabas

meditaba

meditabamos

meditabades

meditaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditei

meditaches

meditou

meditamos

meditastes

meditaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditara

meditaras

meditara

meditaramos

meditarades

meditaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditarei

meditarás

meditará

meditaremos

meditaredes

meditarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditaría

meditarías

meditaría

meditariamos

meditariades

meditarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

medite

medites

medite

meditemos

meditedes

mediten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditase

meditases

meditase

meditasemos

meditasedes

meditasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditar

meditares

meditar

meditarmos

meditardes

meditaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

medita

-

-

meditade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

meditar

meditares

meditar

meditarmos

meditardes

meditaren

Gerundio

meditando

Participio

meditado

meditada

meditados

meditadas