manobrar

< manobra
  1. v i Facer manobras. Ex: A tripulación manobrou coas velas para non chocar Ex: Manobrou moito para meter o coche nese sitio, Os de infantería manobraron onte en Campolongo, Manobrou perspicazmente e alcanzou o posto de xerente

Citas

  • A tripulación manobrou coas velas para non chocar
  • Manobrou moito para meter o coche nese sitio, Os de infantería manobraron onte en Campolongo, Manobrou perspicazmente e alcanzou o posto de xerente

Formas incorrectas

maniobrar
Verbo: manobrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobro

manobras

manobra

manobramos

manobrades

manobran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobraba

manobrabas

manobraba

manobrabamos

manobrabades

manobraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrei

manobraches

manobrou

manobramos

manobrastes

manobraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrara

manobraras

manobrara

manobraramos

manobrarades

manobraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrarei

manobrarás

manobrará

manobraremos

manobraredes

manobrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobraría

manobrarías

manobraría

manobrariamos

manobrariades

manobrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobre

manobres

manobre

manobremos

manobredes

manobren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrase

manobrases

manobrase

manobrasemos

manobrasedes

manobrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrar

manobrares

manobrar

manobrarmos

manobrardes

manobraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

manobra

-

-

manobrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manobrar

manobrares

manobrar

manobrarmos

manobrardes

manobraren

Gerundio

manobrando

Participio

manobrado

manobrada

manobrados

manobradas