manar

< lat manāre
  1. v i Fluír un líquido ao exterior.
  2. v t Deixar saír un líquido desde algunha parte ata a superficie.
Verbo: manar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mano

manas

mana

manamos

manades

manan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manaba

manabas

manaba

manabamos

manabades

manaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manei

manaches

manou

manamos

manastes

manaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manara

manaras

manara

manaramos

manarades

manaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manarei

manarás

manará

manaremos

manaredes

manarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manaría

manarías

manaría

manariamos

manariades

manarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mane

manes

mane

manemos

manedes

manen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manase

manases

manase

manasemos

manasedes

manasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manar

manares

manar

manarmos

manardes

manaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

mana

-

-

manade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

manar

manares

manar

manarmos

manardes

manaren

Gerundio

manando

Participio

manado

manada

manados

manadas