louvanza

Pliral: louvanzas

s f loanza.

Refranes

A honra é de quen a dá.
Antes que coñezas, non gabes nin ofendas.
Antes que probedes, non gabedes.
Cada oleiro as súas olas gaba; e máis, se as ten crebadas.
Desconfía do que sempre te gaba.
Dime de que te alabas e direiche o que che falta.
Dinche que es bo ¡mete as mans no seo!
Gaba o parvo e faino bailar; se non é parvo, parvo o volverás.
Gábate, cesto, que venderte quero.
Máis moscas xunta covo de mel que ola de vinagre.
Ninguén se alabe mentres non acabe.
Ninguén se gabe ata que acabe.
Ninguén se gabe do que non fai.
Ninguen se gabe do que non sabe.
Non amanses poldros nin chúfe-Ia muller doutro/muller pouco nin moito.
Non gabes ata que probes.
Non gabes nin desgabes ata que pasen sete Navidades.
Non hai como morrer para que gaben a un.
O moito chufar, cansa e chega a rallar.
Ó que ao burro gaba, tal fillo lle naza.
O que non se "alaba", de TUÍn morreo
Poucos en persoa propia deben gabar as súas cousas.
Se che din ben da túa leira, mete a man na faldriqueira.
Se que res que che diga o que che falta, dime de qué te gabas.
Unha carga de cal e outra de area.

Palabras vecinas

louseira louseiro -ra louseño -ña louvanza louvar louxa louza