lindar

< lat limitāre
  1. v i Limitar un terreo ou unha propiedade con outra ou con outro accidente do terreo.
  2. v i Estar unha cousa moi próxima a outra.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • As túas terras lindan coas do meu pai, A pradería linda cun pequeno regato
  • Iso que dis linda co absurdo
Verbo: lindar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindo

lindas

linda

lindamos

lindades

lindan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindaba

lindabas

lindaba

lindabamos

lindabades

lindaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindei

lindaches

lindou

lindamos

lindastes

lindaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindara

lindaras

lindara

lindaramos

lindarades

lindaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindarei

lindarás

lindará

lindaremos

lindaredes

lindarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindaría

lindarías

lindaría

lindariamos

lindariades

lindarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

linde

lindes

linde

lindemos

lindedes

linden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindase

lindases

lindase

lindasemos

lindasedes

lindasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindar

lindares

lindar

lindarmos

lindardes

lindaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

linda

-

-

lindade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

lindar

lindares

lindar

lindarmos

lindardes

lindaren

Gerundio

lindando

Participio

lindado

lindada

lindados

lindadas