levitar

< lat v *levĭtu, por levātu, p p de levāre ‘levantar’
  1. v i Quedar en suspensión a unha certa distancia dunha superficie de referencia.
  2. v i Ter a sensación de manterse no aire en ausencia dun punto de apoio.
Verbo: levitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levito

levitas

levita

levitamos

levitades

levitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitaba

levitabas

levitaba

levitabamos

levitabades

levitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitei

levitaches

levitou

levitamos

levitastes

levitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitara

levitaras

levitara

levitaramos

levitarades

levitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitarei

levitarás

levitará

levitaremos

levitaredes

levitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitaría

levitarías

levitaría

levitariamos

levitariades

levitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levite

levites

levite

levitemos

levitedes

leviten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitase

levitases

levitase

levitasemos

levitasedes

levitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitar

levitares

levitar

levitarmos

levitardes

levitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

levita

-

-

levitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

levitar

levitares

levitar

levitarmos

levitardes

levitaren

Gerundio

levitando

Participio

levitado

levitada

levitados

levitadas