leixaprén

< provenzal leisar ‘deixar’ + prendre ‘tomar’
Pliral: leixapréns
  1. s m LIT Recurso retórico que consiste en repetir a mesma palabra no final dun verso ou estrofa e no comezo do seguinte, ou na repetición do mesmo verso no final dunha estrofa e no comezo da outra que segue, ben inmediatamente ou a través doutra estrofa interposta.

Palabras vecinas