lebre

< lat lepore
Pliral: lebres
  1. ANIMAL
    1. s f Mamífero do xénero Lepus, da familia dos lepóridos, con patas e orellas bastante longas, tendo estas últimas os extremos negros.
    2. lebre das xesteiras [Lepus castroviejoi] Lebre de cor parda amarela cunha zona branca no ventre. Presenta unha franxa clara distintiva na cara, entre os ollos e a parte inferior das meixelas. Atópase unicamente na Península Ibérica.
    3. lebre europea [Lepus europaeus] A maior das lebres presentes na Península Ibérica, que chegou a medir 55,8 cm de corpo e pesar 4,4 Kg. Distribúese pola maior parte de Europa e parte de Asia, con excepción de Escandinavia, norte de Rusia e illas Británicas.
    4. lebre ibérica Lebre de pelaxe parda, con tons amarelos no lombo, e branca no ventre. Posúe unha mancha branca na parte posterior das extremidades. Ten hábitos nocturnos e solitarios, e a súa alimentación consiste basicamente en poáceas. É un endemismo ibérico.
  2. lebre de mar ANIMAL Molusco gasterópodo, da familia dos aplísidos, de forma maciza e co dorso moi alto e con dous pregamentos dérmicos do manto que o recobren completamente xunto coa cuncha. Habita sobre rochas cubertas de algas das que se alimenta.

Sinónimos

Refranes

  • A lebre que has de matar, costa abaixo hala botar.
  • A lebre que se che ha de ir, costa arriba a verás fuxir.
  • A lebre vella logo colle a verea.
  • A lebre, o que na area gaña, pérdeo na auga.

Palabras vecinas