laudemio

< lat tardío laudemĭu

Pliral: laudemios

s m HIST/DER Prestación propia do réxime feudal que consistía nun tributo monetario ou en especias que se remuneraba ao señor do dominio directo na transmisión de bens inmobles. Abonábase tras a morte do vasalo ou no momento da sucesión.

Palabras vecinas

laudar laudatorio -ria laúde laudemio laudes laudo laúdo -da