ironizar

< ironía
  1. v i Expresarse con ironía. Ex: Non ironices sobre a morte.

Citas

  • Non ironices sobre a morte.
Verbo: ironizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizo

ironizas

ironiza

ironizamos

ironizades

ironizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizaba

ironizabas

ironizaba

ironizabamos

ironizabades

ironizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironicei

ironizaches

ironizou

ironizamos

ironizastes

ironizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizara

ironizaras

ironizara

ironizaramos

ironizarades

ironizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizarei

ironizarás

ironizará

ironizaremos

ironizaredes

ironizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizaría

ironizarías

ironizaría

ironizariamos

ironizariades

ironizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironice

ironices

ironice

ironicemos

ironicedes

ironicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizase

ironizases

ironizase

ironizasemos

ironizasedes

ironizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizar

ironizares

ironizar

ironizarmos

ironizardes

ironizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ironiza

-

-

ironizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ironizar

ironizares

ironizar

ironizarmos

ironizardes

ironizaren

Gerundio

ironizando

Participio

ironizado

ironizada

ironizados

ironizadas