ira

< lat ira
Pliral: iras
  1. s f PSIC Emoción básica que adoita manifestarse cunha forte descarga do sistema nervioso autónomo, a miúdo acompañada de actividades somáticas agresivas (inxurias, castigos ou vinganzas) e normalmente provocada por ofensas ou restricións reais ou imaxinarias. Ex: A ira do vento destruíu as casas

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • A ira do vento destruíu as casas

Refranes

  • Asáñanse as comadres porque lles din as verdades.
  • Can danado non coñece o amo.
  • Cando a cólera sae da nai, non ten a lingua pai.
  • Endexamais a cólera fixo causa boa.
  • Eu te castigaría, se non estivese cheo de ira.
  • Ira de irmaus, ira de marraus.
  • O sangue ferve sen fogo.
  • O sangue sen lume ferve e arde.
  • Para a ira de Deus non hai casa forte.
  • Vivirás boa vida, se contés a túa ira.
  • ¡Da ira do señor e da tirria dos pobos Deus nos libre a todos!

Palabras vecinas