amoutar

  1. v t Acción de xuntar o feo. Ex: Amoutou todo o feo que tiña na leira.

Citas

  • Amoutou todo o feo que tiña na leira.
Verbo: amoutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amouto

amoutas

amouta

amoutamos

amoutades

amoutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutaba

amoutabas

amoutaba

amoutabamos

amoutabades

amoutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutei

amoutaches

amoutou

amoutamos

amoutastes

amoutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutara

amoutaras

amoutara

amoutaramos

amoutarades

amoutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutarei

amoutarás

amoutará

amoutaremos

amoutaredes

amoutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutaría

amoutarías

amoutaría

amoutariamos

amoutariades

amoutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoute

amoutes

amoute

amoutemos

amoutedes

amouten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutase

amoutases

amoutase

amoutasemos

amoutasedes

amoutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutar

amoutares

amoutar

amoutarmos

amoutardes

amoutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amouta

-

-

amoutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amoutar

amoutares

amoutar

amoutarmos

amoutardes

amoutaren

Gerundio

amoutando

Participio

amoutado

amoutada

amoutados

amoutadas