invernar

< inverno
  1. v i Pasar o inverno nun lugar.
  2. v i hibernar.

Sinónimos

Citas

  • Moitos grous invernan en Extremadura
Verbo: invernar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inverno

invernas

inverna

invernamos

invernades

invernan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernaba

invernabas

invernaba

invernabamos

invernabades

invernaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernei

invernaches

invernou

invernamos

invernastes

invernaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernara

invernaras

invernara

invernaramos

invernarades

invernaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernarei

invernarás

invernará

invernaremos

invernaredes

invernarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernaría

invernarías

invernaría

invernariamos

invernariades

invernarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inverne

invernes

inverne

invernemos

invernedes

invernen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernase

invernases

invernase

invernasemos

invernasedes

invernasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernar

invernares

invernar

invernarmos

invernardes

invernaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

inverna

-

-

invernade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

invernar

invernares

invernar

invernarmos

invernardes

invernaren

Gerundio

invernando

Participio

invernado

invernada

invernados

invernadas