inútil

< lat inutĭle
Pliral: inútís
  1. adx Que non é útil ou que non ten utilidade. Tm s.
  2. adx Que é pouco hábil. Tm s.
  3. adx Que está incapacitado fisicamente. Tm s.

Citas

  • É un inútil para realizar traballos manuais
  • Ten a casa chea de trastes inútiles, Todos os seus esforzos foron inútiles
  • Trala enfermidade quedou inútil dun brazo

Palabras vecinas