intuír

< lat intuēri
  1. v t Coñecer pola intuición.
  2. v t Prever claramente a verdade de algo que aínda non se produciu.

Palabras vecinas

Verbo: intuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intúo

intúes

intúe

intuímos

intuídes

intúen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuía

intuías

intuía

intuïamos

intuïades

intuían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuín

intuíches

intuíu

intuímos

intuístes

intuíron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuíra

intuíras

intuíra

intuiramos

intuirades

intuíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuirei

intuirás

intuirá

intuiremos

intuiredes

intuirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuiría

intuirías

intuiría

intuiriamos

intuiriades

intuirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intúa

intúas

intúa

intuamos

intuades

intúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuíse

intuíses

intuíse

intuisemos

intuisedes

intuísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuír

intuíres

intuír

intuírmos

intuírdes

intuíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

intúe

-

-

intuíde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intuír

intuíres

intuír

intuírmos

intuírdes

intuíren

Gerundio

intuíndo

Participio

intuído

intuída

intuídos

intuídas